Een week of wat geleden was ik met een vriendin naar een foto-expositie: fraaie plaatjes van Indiase vrouwen in heldergekleurde sari’s, kinderen met ongewassen haar rond lieve, brutale smoeltjes en Vietnamezen uitgedost in hun traditionele kledij. Opgeblazen tot half levensecht formaat, oog in oog met de andere kant van de wereld.
De fotografe is antropoloog, net als ik, mijn vriendin en een flink aantal andere gasten. Met een van hen raak ik aan de praat, over ons vak en wat je daar al dan niet mee kan danwel aan hebt voor je carrière. Zij is de internationale hulpverlening ingegaan, en omdat ik tegenwoordig “op Birma werk”, komt het gesprek op de veranderingen in dat land.
