Chandigarh

Onlangs botste onze Rigzin in Chandigarh tegen een demonstratie op. Hij schreef dat een flinke groep mensen in sector 17, het centrale plein van de stad, protesteerden tegen de verkrachting van een meisje. De dader, een lokale politicus, was weliswaar opgepakt, maar weer vrijgelaten op borgtocht. Dat was onrechtvaardig. Rigzin was het daarmee eens, en hij was ook nieuwsgierig.

Een van onze jongens in Chandigarh doet mee aan een talentenjacht, georganiseerd vanuit zijn school. Hij speelt een leuk deuntje gitaar en zingt erbij, en hij mag zijn school vertegenwoordigen, samen met een meisje dat dansen kan.

Na het optreden moeten de kandidaten nog een paar vragen beantwoorden.

Hij schrijft: Het gitaarspelen ging heel goed, er werd flink geklapt, zelfs zonder een speciaal cheering team van onze school. (Anderen hadden wel een cheering team meegenomen). Daarna kwamen de vragen, en dat ging zo. Ik zal het je vertellen als een toneelstuk:

     Personages: ik en het jurylid

Ter voorbereiding op ons naderende vertrek, en omdat alles hier wat langzamer pleegt te gaan dan je zou willen, doen we vast geldzaken, om de kinderen verzorgd achter te kunnen laten. De bankbiljetten die we bewaarden in de hoop dat de dramatisch gedaalde koers van de euro weer wat zou aantrekken, wisselen we bij Punjab Forex. Die geeft de hoogste koers. (60.25 roepies per euro. Vorig jaar was dat nog tegen de 69, en eerder dit jaar daalde de koers tot 55!)

Op de benauwd warme eerste verdieping van een Raymonds maatpakken winkel zit een man in het wit achter een toonbank tussen rollen stof. Aan de muur naast hem een enorm portret van een sikh guru (niet een van de bekenden). `Wie is dat?’ `His Holiness’, antwoord hij. `Welke holiness?’ Er volgt, met tegenzin, een lange, onverstaanbare naam.